Oczywiście żartuję, a telefonu niczym nie oblewałem, bo nie było takiej potrzeby. Ale zacznę od początku – czyli od wyglądu.

• Pierwszy kontakt z Corby jest bardzo dobry. Telefon wygląda bardzo estetycznie, chyba głównie dzięki tylnej, kolorowej części obudowy. W każdym bądź razie, aparat naprawdę przyciąga wzrok i pierwszy kontakt jest wielce obiecujący. Sam telefon dobrze leży w dłoni, a lekko prążkowany tył dobrze spełnia swoją anty-poślizgową funkcję.
• Obudowę zdejmuje się łatwo, miejsce na kartę pamięci jest dobrze widoczne i nie ma żadnego kłopotu w wkładaniem i wyjmowaniem nośnika (microSD). W obudowie mamy jeszcze przyciski do regulacji dźwięku, przycisk aparatu oraz prztyczek do blokowania ekranu, a także wejścia na ładowarkę i słuchawki. Resztą widać na zdjęciach.
• Jeżeli chodzi o komfort i jakość rozmowy to jest bardzo dobrze – głośniki dają radę jeżeli z kimś rozmawiamy, jednak jeśli chcemy zaszpanować na prywatce u koleżanki, to lepiej nie puszczajmy muzyki z tego telefonu. Głośnik umieszczony jest bowiem z tyłu obudowy i jasne jest, że jeśli nie chcemy uszkodzić i porysować ekranu nie możemy położyć telefonu głośnikiem do góry. Taki drobny szczegół. Sam dźwięk jest w porządku, do czasu aż puścimy heavy metal lub digital harsh hard-core. Myślę, że większość użytkowników będzie z jego jakości zadowolona.

• Jak radzi sobie interfejs Touchwiz? Myślę, że osoby, które miały już do czynienia z dotykowcami Samsunga nie będą miały problemu z aklimatyzacją. To bardzo dobrze pomyślany system i nawet początkujący użytkownik powinien szybko nabrać wprawy w jego obsłudze. Warto chwilę poświęcić temu co oferuje interface w połączeniu z  ekranem dotykowym Samsunga. Bardzo fajną opcją jest pasek narzędzi, który znajduje się po lewej stronie wyświetlacza. Wywołuje się go bardzo łatwo, a dzięki opcji drag’n'drop jego organizacja jest bardzo prosta. Wystarczy “złapać” i przenosić ulubione widgety według własnego uznania.  Tu pojawiają się jednak małe niedogodności. Według mnie ikonki są nieco za małe, co sprawia, że nie zawsze udaje się przeciągnąć to co się chce. Drobnostka, ale czasem potrafi wkurzyć. Sam pulpit ma 3 odsłony, które można bardzo łatwo przełączać. Niestety, ekran ma “tylko” 2,8″ VGA, a przez to zamiast wirtualnej klawiatury QWERTY mamy tylko odpowiednik klawiatury numerycznej. A jeśli jestem już przy klawiaturze, to znów pojawia się ten sam problem co przy widgetach z paska narzędzi – mam za grube paluchy :) Wprawdzie nie mam dłoni pianisty, ale drwalem też nie jestem i wielkość przycisków jest dla mnie niewystarczająca. Jakaś młoda dama powinna być jednak usatysfakcjonowana. Co najbardziej mnie drażniło w “dotykalności” tego modelu? Przeszukiwanie listy kontaktów! Czasem skrolując ją w poszukiwaniu odpowiedniej osoby zdarza się, że nieumyślnie zostanie włączony nie ten kontakt, który trzeba. Wszystko przez fatalny suwak, który umożliwia przeglądanie kontaktów tylko przez klucz alfabetyczny. Podobna sytuacja ma miejsce w niektórych opcjach telefonu – np. w zakładce z alarmami nie widać suwaka, dzięki temu trudno zorientować, że na ekranie nie widać wszystkich opcji. Po prostu nie zawsze wiadomo, że po przesunięciu na dół znajdziemy więcej opcji do wyboru. Bardzo sympatyczną funkcją jest smart unlock, dzięki której możemy odblokować telefon “wypisując” na ekranie jedną, wcześniej wybraną  literę alfabetu. Ogólnie rzecz biorąc, ekran jest bardzo czuły, jednak pewne niedoskonałości samego interfejsu nie pozwalają wykorzystać tego faktu do końca.
• Co mamy w środku? Na pewno znajdzie się tutaj chyba wszystko co mają nowe modele telefonów. Mamy przeglądarkę Web (ale ja polecam ściągniecie sobie jakiejś innej, bo ta nie jest zbyt dobra), bardzo fajnie jest urządzona komunikacja Bluetooth,  a przeglądanie zasobów karty jest bardzo proste. Mamy czytnik RSS, przelicznik, czasomierz, prezenciki od Google (funkcje Szukaj, Mail, Mapa). Dobrze spisuje się opcja Rozpoznawania muzyki - działa raczej bez zarzutu, chociaż jej przydatność jest wątpliwa :-).
• A jak radzi sobie aparat? Słabo! 2 Mpix to dziś naprawdę absolutne minimum, a jakość zdjęć jest bardzo słaba, szczególnie przy słabym świetle. Jest za to bardzo szybki :)  Bardzo słabo spisuje się także dyktafon, a nagrywany dźwięk jest fatalny.
• Bateria działa przyzwoicie bo 4-5 dni, chociaż to przecież kwestia użytkowania.

Na plus: Jest naprawdę ładny i kolorowy, dobrze zintegrowany ze społecznościówkami (Facebook, MySpace), ma wsparcie Google i dobry odtwarzacz MP3 (chociaż tylko do słuchawek). Telefon jest prosty w obsłudze i nie powinien sprawiać kłopotu młodemu człowiekowi nawet po kilku piwach ;). Interface jest dobry, chociaż mam wrażenie, że nie do końca dopracowany. Jest szybki!

Na minus: Fatalny aparat fotograficzny i dyktafon, niedociągnięcia interfejsu które mogą nieźle zdenerwować (przeszukiwanie kontaktów i pisanie SMS-ów; scrollowanie w ogóle; podczas wybierania kontaktu, który ma np. 2 numery telefonu nie wiemy pod który numer dzwonimy, bo pole z numerem jest zasłaniane informacją o klawiszu zawieszenia).

Reasumując: Samsung Corby to faktycznie telefon dla młodzieży. Jeśli ktoś chciałby pochwalić się komórką z dotykowym interfacem i przedkłada design nad użyteczność to jest to model dla niego. Gdyby jednak komuś zależało na pracy z telefonem i robieniu czegoś więcej niż wstawianie zdjęć na Facebook, to zdecydowanie odradzam. Osobiście, za tę cenę (około 600 PLN) wolałbym zainwestować w coś bardziej praktycznego, ale może po prostu się starzeję?

Muszę też zaznaczyć, że model, który akurat miałem okazję testować jest egzemplarzem trochę wcześniejszym niż te, które są w sprzedaży. Możliwe, że młodsze sztuki działają trochę lepiej!

• Nokia 7110 – pierwszy telefon z przeglądarką WAP. Chociaż nie wygląda na coś nowatorskiego :) Oprócz tego zaopatrzony był w IRDA.
• Benefon Esc! – ważny z jednego powodu: w tym modelu zintegrowano bowiem funkcję komórki z lokalizatorem GPS. W 2000 roku nie było to bowiem takie znów oczywiste.
• Samsung SPH-M100 Uproar – może i wygląda jak zapalniczka, ale jest to pierwszy telefon, który był zdolny do odtwarzania muzyki w formacie MP3 (64 MB pamięci!). Pod tym względem wyjątkowy.
• Nokia 3210 – jeden z najpopularniejszych modeli Nokii. W dodatku jeden z pierwszych, który obciachową już antenę miał wbudowaną w środku obudowy. Miał też  słownik T9, a na całym świecie sprzedano aż 160 milionów sztuk tego modelu – wynik naprawdę imponujący.
• Nokia 3310 – jak dla mnie, niekwestionowana królowa wśród telefonów. Jest mała, poręczna, prosta w obsłudze i w zasadzie niezniszczalna podczas normalnego użytkowania. Moim skromnym zdaniem, telefon stulecia :) Na pewno dla wielu z Was pierwszy telefon jaki mieliście. Dla mnie też!
• Nokia 5510 – 64 MB pamięci, co wciąż nie było znów takie oczywiste w 2001 roku. Popularny ze względu na pełną klawiaturę QWERTY, co było bardzo nowatorskie jak na tamte czasy.
• Ericsson T39 – kolejny telefon, który wygląda jak komunikator ze Star Treka, a mimo to ma w sobie coś co pozwoliło znaleźć mu się w dzisiejszym tekście: technologię Bluetooth!
• Ericsson T68 – pierwszy telefon, który miał funkcję wysyłania i odbierania wiadomości MMS. Aparatu wbudowanego wprawdzie nie miał, ale można było sobie dokupić do niego zewnętrzny moduł :)
• Nokia 3510(i) – pierwsza Nokia z kolorowym wyświetlaczem, jednocześnie pierwszy szerzej znany model z dostępem do łączności GPRS.
• Nokia 7650 – a to z kolei pierwsza Nokia z wbudowaną kamerą, ponadto gwiazda filmu Raport Mniejszości ;) Bajerancka.
• Sony Ericsson P800 – połączenie telefonu i PDA. Czyli, jednym słowem smartphone w dodatku z ekranem dotykowym i 128 MB pamięci. LOL.
• Sanyo SCP-5300 – pierwszy telefon z wbudowaną kamerą. Zdjęcia nią zrobione miały oczywiście fatalną jakość, ale telefon był na zachodzie i w Azji bardzo popularny. W Polsce chyba go nie uświadczymy.
• Nokia 1100 – bardzo popularny telefon, świetny design. Ostatnio stała się głośno o nim, z powodu w jaki został przerobiony przez pewnych pomysłowych złodziei…
• Nokia N-Gage – połączenie telefonu i Game Boya. Model ten nie odniósł zbyt wielu sukcesów komercyjnych, ale chociaż wyglądał nieźle ;-)
• PalmOne Treo 600 – to jest to! 4 dni bez ładowania, połączenie telefonu, PDA oraz aparatu fotograficznego sprawiło, że smartphone ten stał się przebojem, szczególnie na rynku biznesowym. Dziś klasyk, szczególnie w Stanach Zjednoczonych.
• BlackBerry Quark 6210 – kolejna biznesowa kosa, pierwszy telefon z systemem RIM.
• BlackBerry 7210 – to samo co wyżej, tylko że z kolorowym wyświetlaczem.
• Nokia 7600 – pierwszy telefon Nokii 3G. Piątka z plusem za futurystyczny design. Tylko jak z tego korzystać? Wygląda na oporny model jeśli idzie o współpracę …

OK! Na dziś to wszystko, zatrzymujemy się gdzieś na końcówce roku 2003. Następne modele które Wam pokaże na pewno będą już dużo bardziej współczesne i coraz bardziej będą przypominały te, których używamy i dzisiaj.

Źródło: webdesignerdepot.com, wikipedia

Foto:flattop341

Co możesz dzięki Nokii N97:

• Przeglądać Internet na dużym ekranie i korzystając z pełnej klawiatury
• Korzystać z Map i GPSa
• Instalować widgety na główny ekran telefonu (pogoda, wiadomości, facebook i inne)
• Robić zdjęcia i kręcić filmy
• Odtwarzać filmy i muzykę
• Korzystać z sieci Wi-Fi

Zalety:

• Duży dotykowy ekran – 3.5″ nHD (640×360)
• Pamięć wewnętrzna 32 GB z możliwością rozszerzenia do 48 GB !!!
• Czas pracy na baterii (producent podaje 400 godzin czuwania w 3G i 430 w GSM)
• System Symbian S60 piąta edycja.
• Aparat 5.0 Megapiksela
• GPS
• Wi-Fi
• Wysuwana pełna klawiatura

Wady:

• Cena: 550 Euro przed opodatkowaniem
• Brak wbudowanego rysika, ale jest dołączony w pudełku

Specyfikacja telefonu Nokia N97

Prezentacja Nokii N97

Galeria

Źródła:

• Nokia
• CrunchGear
• MobileRoar
• The Symbian Blog