Poziom naszej piłki jaki jest – każdy widzi. Ja jednak nie lubię narzekać, dlatego zamiast minusów poszukam plusów i przyjrzę się temu w jaki sposób polskie kluby piłkarskie komunikują się z kibicem. Na początek odwiedzam jedną z lepszych, jeśli nie najlepszą polską stronę internetową poświęconą piłce nożnej. 90minut.pl to kopalnia wiedzy o polskiej, ale nie tylko, piłce. Kto choć trochę się interesuje futbolem na pewno ją zna. Niestety wpisując jej adres w okno mobilnej przeglądarki przeżywam rozczarowanie bo strona nie ma mobilnej wersji. To naprawdę dziwne zważywszy na to, że cały portal zawiera niewiele zdjęć i jest bardzo skromny graficznie, co podczas tworzenia wersji na komórki jest (chyba) dosyć istotne. No właśnie – strona jest wizualnie “ułomna” więc przeglądanie jej w telefonie nie sprawia żadnych trudności, co pozwala na cieszenie się pełną jej funkcjonalnością. Co nie zmienia faktu, że wersja lajt na pewno by się przydała.

A jak w mobilnym internecie radzą sobie polskie kluby? Tak jak na boisku, czyli słabo! Aktualny mistrz Polski, Wisła Kraków na swojej stronie internetowej może nam jedynie zaprezentować możliwość wykupienia usługi Wisła Mobile, czyli serwisu SMS-owego z najnowszymi wiadomościami. Jednym słowem – boooooooooring! Dodatkowo, strona zrobiona jest w dużej mierze pod Flashem z wykorzystaniem ramek, więc przeglądając serwis w telefonie można się trochę namęczyć…

A co dla kibiców przygotował stołeczny klub z ulicy Łazienkowskiej? Tutaj w końcu miłe zaskoczenie, bo panowie z Legii zadbali o to, aby strona internetowa klubu miała mobilną wersję. Jest to wprawdzie wersja bardzo okrojona – zawiera jedynie newsy z życia klubu oraz możliwość śledzenia wyniku meczu na żywo, i za to brawa! Strona z wynikiem automatycznie odświeża się co 90 sekund i zawiera opisową relację z meczu. Może nie wygląda to imponująco, ale na tle innych klubów i tak jest bardzo dobrze! Adres strony: mobile.legia.com

Strona poznańskiego Lecha przypomina mi stronę Wisły Kraków – tzn. Flash, Flash i jeszcze raz Flash. Jak portal wygląda w telefonie nie muszę chyba wyjaśniać. Pod zakładką Lech Mobile znajdują się usługi związane z dostarczaniem informacji o klubie drogą SMS-ową (płatność Premium). Czyli jak widać średnia krajowa.

W sieci wpadłem natomiast na firmę która wypuściła mobilną grę o dumnej nazwie Orange Ekstraklasa – piszę to z delikatnym przekąsem bo screeny, oraz promujący grę filmik który miałem okazję obejrzeć nie zapowiada raczej nic dobrego. Grafika przypomina mi kultową mangę Kapitan Jastrząb i głównego bohatera, Tsubasę Ozora :D. Na pewno sporym plusem aplikacji jest możliwość gry w trybie multiplayer poprzez Bluetooth. Wątpię jednak by w tym samym miejscu i o tej samej porze gdziekolwiek na świecie znalazło się dwóch fanów tej gry… Jeśli jestem w błędzie, wyprowadźcie mnie z niego czym prędzej. W grę nie zagrałem bo nie mogłem znaleźć żadnego uploadu – “oryginalna” nazwa gry nie ułatwia poszukiwań… Program działa w środowisku Java.

Pozwolicie, że tyle jeśli chodzi o polską “kopaną” – za granicą dzieje się teraz wiele ciekawych rzeczy, chociażby Liga Mistrzów. Jako że oglądałem wczoraj mecz Arsenalu i Barcelony, przyjrzę się jak Duma Katalonii radzi sobie z uzależnionymi od telefonu kibicami. Tutaj widać powiew zachodu, bo Barcelona posiada własną, oficjalną aplikację na iPhone. Niestety sprzętu aby sprawdzić jak program działa nie posiadam, więc podam tylko co można w takim programie znaleźć: profile piłkarzy, historię klubu, oficjalny hymn, profile na YouTube, Twitter i Facebook. Oprócz tego aplikacja poinformuje nas o wszystkich wiadomościach związanych z klubem, co z powodzeniem zastąpi nam dostęp do samej strony internetowej. Mam jednak jedno, aczkolwiek treściwe pytanie: co jeśli ktoś nie ma telefonu Apple?

Innym wielkim, europejskim klubem, który dba o swoją mobilną stronę jest Liverpool. Anglicy poszli na całość! Klub posiada mobilną stronę internetową, grę na iPhone(w której wcielasz się w jednego z graczy The Reds i ćwiczysz swoje piłkarskie umiejętności) oraz aplikację Liverpool FC Match & News Centre,która służy do informowania kibiców o wszystkich nowinkach związanych z klubem, jak sama nazwa wskazuje :).

Jeśli nie jesteście kibicem konkretnej drużyny, a piłka nożna interesuje Was raczej globalnie niż lokalnie to powinna się Wam spodobać aplikacja od UEFA. Program Uefa.com zapewnia stały dostęp do nowinek z piłkarskiego świata, zdjęć oraz najnowszych wyników z Ligi Mistrzów oraz Ligi Europejskiej. To bardzo ładny, czytelny i funkcjonalny program który powinien zaspokoić Waszą piłkarską ciekawość w stu procentach.

Reasumując: podobnie jak z wieloma innymi dziedzinami życia (np. piłką nożną) trochę od elity odstajemy. Nasze klubu wolą sprzedawać wiadomości SMSem niż zainwestować w wersję lajt strony internetowej. Mam jednak nadzieję, że będzie się to powoli zmieniało.

Foto: RAWKU5

Opera Mini 5 i Opera Mobile 10 to przede wszystkim krok w kierunku zmniejszenia różnic między aplikacjami komputerowymi a tymi na komórki. Finalne wersje coraz bardziej przypominają pecetowe odpowiedniki, szczególnie z wyglądu. Idea jest bowiem prosta – przeglądarka ma wyglądać tak samo na różnych telefonach.

Wersja ostateczna Opery Mini 5 działa na telefony z obsługą Java, BlackBerry, oraz Androidem. Użytkownicy Windows Mobile nie pożegnają się ze znaczkiem beta, a przynajmniej jeszcze nie teraz. Nie ma się zresztą czym martwić, czego doskonałym przykładem było swojego czasu Google Mail :-). Opera Mobile 10 jest za to dostępna na Windows Mobile w wersji finalnej, podobnie na Symbiana. Jedyną platformą która stanowi dla ludzi z Opery tajemnicę jest oczywiście iPhone. Na razie użytkownicy telefonu od Apple mogą obejść się smakiem nowych przeglądarek Opery, mimo, że ta jest podobno wielokrotnie szybsza od natywnej dla iPhone aplikacji Safari. Ludzie z Apple są średnio przekonani do tego aby na swoich urządzeniach instalować programy lepsze niż oni sami wymyślili ;-).

Click here to view the embedded video.

Jeśli chodzi o funkconalność, Opera oferuje nam to co znamy już z wcześniejszych wersji: menedżer haseł, szybkie wybieranie, kompresję danych, karty oraz opcję Opera Link umożliwiającą transfer zapisanych ustawień i zakładek z komputera na telefon. Jednym zdaniem: jest szybko i na bogato :-). Czekam na odpowiedź Bolt i SkyFire.

Źródło: Di.com.pl

Oczywiście nie całą, a jedynie program służący do obsługi tak dużej bazy danych, dostępnej w kilkunastu językach. Sam plik zajmuje jedyne 200 kB co sprawia, że instalacja jest szybka i bezproblemowa. Po pierwszym uruchomieniu widzimy duże okno wyszukiwania, gdzie możemy wpisać interesujące nas hasło. Niestety nie możemy tego zrobić po polsku, zmuszony więc jestem korzystać z aplikacji po angielsku. Nie jest to jakieś szczególne utrudnienie, a ta wersja Wikipedii jest przecież o wiele większa. Oprócz językach bladych wyspiarzy mamy do wyboru niemiecki, hiszpański, baskijski, francuski,włoski, portugalski i rosyjski, a także język □□□ czyli prawdopodobnie coś azjatyckiego ;-) Jak widać, każdy powinien znaleźć język odpowiedni dla siebie.

Muszę przyznać, że sama aplikacja i sposób graficznego przedstawiania informacji jest dosyć toporny, ale na pewno schludna. Czcionka jest duża, a zdjęcia dosyć czytelne. Sama nawigacja przypomina obsługę przeglądarki Opery, więc trudno o coś bardziej intuicyjnego i prostszego. O ile dobrze zauważyłem, aplikacja prezentuje nam pełnowartościową wersję angielskojęzycznej Wikipedii, tak więc ilość informacji, jakie możemy odczytać na swoim telefonie jest naprawdę imponująca.

Dla osób, które wolą dostęp w wersji internetowej warto polecić stronę wapedia.mobi, gdzie przeglądać można artykuły z “normalnej” Wikipedii przystosowane do urządzeń mobilnych. Jak dla mnie jednak, strona ta nie spełnia zbyt dobrze swojej funkcji – ciągle mam wrażenie, że wyszukiwanie nie działa tak jak powinno…

Aplikacja firmy J1ck działa na większości telefonów z obsługą Java i/lub Symbiana. Wersja którą ściągnąłem bywa jednak nieco awaryjna, a zbyt długie ładowanie strony (lub np. zdjęcia) kończy się błędem połączenia. Nie wiem czy to bardziej wina połączenia czy aplikacji…

Źródło: Allaboutsymbian

Foto: j1ck.com

Oczywistym jest, że jednym z głównych celów mobilnych aplikacji jest dostarczenie użytkownikom możliwości grania absolutnie wszędzie i w dowolnej chwili. Olbrzymiemu wzrostowi popularności gier w sieci towarzyszy błyskawiczny rozwój technologii wspierającej kasyna online. Jak radzili sobie więc, na przestrzeni lat operatorzy gier hazardowych z rozwojem sprzętu, oprogramowania oraz potrzebami w kwestii przesyłu danych?

Spełnianie oczekiwań użytkowników gier na komórki zależy dzisiaj w dużym stopniu od skutecznego apelowania do ich potrzeby wygody w pośpiechu codzienności, w podróży czy nawet w kolejce na poczcie. Dla kasyn online jest to okazja do zwiększenia używalności ich usług, szczególnie w przypadku jednej z najbardziej popularnych i dostarczających najwięcej rozrywki gry karcianej – blackjack’a.

Gdy sięgniemy pamięcią do “starych dobrych”, opartych na platformie Java gier w “oczko”, nie trudno będzie zauważyć ich słabego potencjału. „Gadżety” te posiadały kilka podstawowych komend do blackjack’a operowanych, naturalnie, poprzez klawiaturę telefonu. Dostępne były oczywiście wersje do ściągnięcia z sieci lecz kiepska grafika i ubogie opcje nie gwarantowały utrzymania uwagi gracza przez dłuższy czas. Ma to szczególne znaczenie w takiej grze jak „21”, która nawet początkującego użytkownika jest w stanie zaangażować w działania strategiczne oraz taktykę pomagające osiągnąć wrażenie, iż ma się „więcej z gry”, niż z podstawowych pre-downloadowanych gier (wystarczy wspomnieć popularnego w końcu lat 90tych „węża” Nokii). Preferencyjne w przypadku blackjack’a prawdopodobieństwo wygranej, wyższe niż w innych grach w karty, stało się dodatkowym powodem do rozpieszczania właścicieli komórek.

Jak daleko może więc wyścig technologiczny zaprowadzić mobilne „oczko”? Innowacje w łączach szerokopasmowych i metodach przesyłu danych na urządzenia mobilne z pewnością zmieniły wiele. Opcje takie jak możliwość wybrania konkretnej strategii gry w danym rozdaniu usprawniły mobilne „oczko”. Jako przykład można podać, debiutujący kilka lat temu “Blackjack 21 – The Mobile Game” (obsługiwany również przez Blackberry), który zdobył wielu fanów z uwagi na różnorodność dostępnych strategii oraz możliwość obserwowania stołu gry, przed decyzją o przystąpieniu do rozdania.

Miejsce ma oczywiście stały postęp w dziedzinie oprogramowania. Developerzy kasyn online (tacy jak Microgaming, Playtech czy RealTime Gaming) pracują nad tym w pocie czoła, kładąc ogromny nacisk na działania R&D. Użytkownicy gier na komórki często przytaczają opinię, że powinny być one wręcz „fotorealistyczne”. Kluczem do sukcesu jest więc realizm, zarówno wizualny jak i związany z autentycznością przeżyć rodem z prawdziwego kasyna. Innym zasadniczym celem twórców mobilnych wersji blackjack’a jest kompatybilność z możliwie największą liczbą telefonów i urządzeń przenośnych. Kasyna starają się obsługiwać szeroki wachlarz systemów/platform/modeli – obejmując swoimi usługami nawet 100 typów komórek oraz większość środowisk.

Wreszcie ekrany o wysokiej rozdzielczości, oraz coraz bardziej uwielbiane ekrany dotykowe, wkroczyły na scenę gier online. Urządzenia wykorzystujące platformę Windows Mobile – smartphone’y, Pocket PC i inne z segmentu PDA (w wywołującym zawrót głowy przedziale od A do Z, od Samsungów do HTC Touch) mogą służyć za przykład tego, czym obcowanie z blackjackiem może być w dzisiejszych czasach. Możemy spróbować, dla przykładu, gry „Panoramic Blackjack”, która zapewnia zarówno fantastyczną grafikę i efekty dźwiękowe, jak i bogaty wybór opcji – od samouczka po poziomy trudności i różne strategie do wyboru.

To gruntownie przemyślany i skuteczny krok ze strony operatów kasyn internetowych aby stawiać na usługi firmowane nazwami „bezpośredni” czy „błyskawiczny”. Większość kasyn online oferuje takie opcje – np. „Instant Play” czy „PlayCheck” (produkt Microgaming), który pozwala na sprawdzenie statystyk aktywności w grze, w dowolnym momencie. Ta szczególna usługa jest wybitnie przydatna użytkownikom mobilnego blackjack’a, którzy podchodzą do gry bardziej poważnie i są oddani strategicznemu wymiarowi tej zabawy. Na koniec – coraz wiecej odmian „oczka” oferuje opcję „Poddaj się”, będącą lekarstwem na nerwy zszargane hazardowymi niepowodzeniami. Jednym słowem, mobilny gracz może dziś spodziewać się solidnego wsparcia.

Tym samym docieramy do zachwycającego świata aplikacji na iPhone. To właśnie iBlackJack był pierwszą grą hazardową na te urządzenia wprowadzoną przez Apple. Użytkownikom szczególnie podobało się, że mogą zagrać w nią uprzednio ściągając z sieci, ale też bezpośrednio z przeglądarki Safari. Inni podnosili, że download na iPhone jest sam w sobie nieskomplikowany i dlatego granie na nim to pestka. No i oczywiście nie należy zapominać o wspaniałym ekranie dotykowym, zmieniającym wymiar aplikacji na bardziej autentyczny. Nie wspominając o grafice z najwyższej półki.

Podsumowując, czy jest jeszcze coś co można usprawnić w blackjack’u na komórki? Czy, jednocześnie, istnieją jakieś zagrożenia dla supernowoczesnych rozwiązań na urządzenia mobilne? Jak dotąd najgłośniejszym wydarzeniem w tej dziedzinie było pojawienie się niesławnej aplikacji do zliczania kart w „oczku”, które zwróciło uwagę na blackjack’a oraz iPhone’a jednocześnie. Na początku bieżącego roku operatorzy amerykańskich kasyn wystosowali ostrzeżenie przed „nielegalnym” stosowaniem specyficznej mobilnej usługi, która pomaga wyliczyć prawdopodobieństwo w kartach i pobicie krupiera w „oczku”. Komisja Gier Stanu Nevada oświadczyła, że używanie ale również posiadanie telefonu a takim oprogramowaniem to złamanie prawa. I nie możemy winić ich za to posunięcie z dwóch podstawowych powodów – wszystko z przedrostkiem „i” jest dzisiaj hitem – a skoro dodatki na iPhone przyciągają tyle uwagi – muszą być one po prostu i zwyczajnie tym na co użytkownicy komórek czekali i czego chcieli.

Co czeka ów segment rynku gier mobilnych i jaki poziom realizmu może osiągnąć blackjack na komórki? Wymieniajcie, a założę się, że programiści już trzymają rękę na pulsie!

SpeedAlarm to aplikacja na komórkę, która z założenia ma zastępować CB radio. Cóż, wyzwanie to duże, bo użytkownicy takiego radia to dobrze zorganizowana społeczność i próba zbudowania podobnej w oparciu o komórki jest może czymś ryzykownym. Sam program jest jednak na tyle ciekawy, że chyba warto spróbować. Oto najważniejsze funkcje programu:

• Pobranie i korzystanie z wielu funkcji aplikacji jest warunkowo darmowe :-) Jednak z czasem (6 tygodni), wiele z opcji może zniknąć, a zależy to od poziomu zaufania do Twojej osoby. Speed Alarm stawia bowiem na tworzenie społeczności kierowców. Jeśli więc aktywnie będziesz uczestniczył w jej tworzeniu to dostęp do wszystkich funkcji będzie darmowy, ale po kolei…
• Co trzeba więc robić, aby być częścią takiej społeczności? Po pierwsze, trzeba zainstalować program na swojej komórce. Po drugie, korzystać z niego podczas podróży i aktywnie informować resztę społeczności o różnego rodzaju przeszkodach lub wydarzeniach na drodze. Jeśli więc przejechałeś właśnie obok sterczących w krzakach policjantów na ruchliwej trasie to koniecznie daj o tym znać innym kierowcom, którzy korzystają ze Speed Alarmu. Korzystając z programu, ale i dodając takie wydarzenia (co nie jest koniecznością!) rośnie Twój poziom zaufania, a dzięki temu możesz używać aplikacji za darmo. Na początku każdy nowy użytkownik ma 0% zaufania, ale każdy dzień jazdy to + 2%. Za darmo z programu można korzystać przez 6 tygodniu, po tym okresie program sprawdzi poziom Twojego zaufania. Jeśli będzie większy niż 50% – to używasz aplikacji za free. Jeśli będzie odwrotnie – za opcje będziesz musiał płacić.
• Program korzysta z nadajnika GPS, tak więc Twój telefon powinien go mieć na pokładzie, ale jeśli nie ma, to może używać osobnego urządzenia kompatybilnego z Twoją komórką.
• Program będzie ostrzegał Cię przed takimi sprzętami jak: fotoradar, przenośny fotoradar, atrapa fotoradaru, podpowie Ci też, gdzie są  “suszarki”, gdzie zdarzył się wypadek, przypomni Ci o zbliżającym się przejeździe kolejowym, zakręcie i innych chwilowych utrudnieniach w ruchu.
• Do ostrzegania służy dźwięk i widoczny, czytelny monit na wyświetlaczu. Na bieżąco pokazuje nam odległość od zbliżającego się fotoradaru (czy innej przeszkodzie), a także naszą prędkość. Jeśli napotkaliśmy radar w miejscu o którym jeszcze nikt nie poinformował, to w stosunkowo prosty sposób można takie miejsce oznaczyć dosłownie kilkoma przyciskami. Główny ekran aplikacji pokazuje nam także ilość znajomych znajdujących się w pobliżu naszej trasy – to może być całkiem pomocne. Wiesz dzięki temu kto jedzie w Twojej okolicy, widzisz także gdy ktoś z nich zgłasza jakąś przeszkodę lub zagrożenie. Możesz się z nimi także komunikować za pomocą wiadomości, a nawet ustawiać sobie opis widoczny tylko dla nich.

Tyle o podstawowych funkcjach. Program ma jednak kilka wad. Na pewno niedoskonały jest system przeliczania “zaufania”. No, chyba, że jeździsz TIR-em i jesteś w drodze przez 20 dni w miesiącu – wtedy nawet nie wysyłając żadnych zgłoszeń rośnie Twoja reputacja i możesz z programu korzystać za darmo. Jeśli jednak jeździsz rzadziej na dłuższe trasy, będziesz prawie na pewno stratny bo dostajesz -1% za każdy dzień przerwy w korzystaniu z programu. Sam SpeedAlarm nam to wylicza: wystarczy korzystać ze SpeedAlarm co 2 dni, żeby zaufanie rosło i co 3 dni, żeby nie spadało. Takie wymagania sprawiają, że nie każdy kierowca będzie mógł korzystać z programu, a przynajmniej nie będzie mógł tego robić za darmo. To chyba właśnie na nich, twórcy aplikacji zamierzają zarabiać?

Co z transmisją danych? Jak zapewniają twórcy, program jest bardzo ekonomiczny w tej kwestii. Pobiera około 100 kB na 300 km, co przy obecnych cenach za megabajt jest naprawdę małą ilością. Oznacza to, że przejeżdżając Polskę ze wschodu na zachód zapłacimy za ponad 200 kB, podobnie gdybyśmy jechali z Gdyni do Zakopanego. Tak więc, naprawdę nie jest źle.Fajnie by było, gdyby program był kompatybilny z bazą danych jednej z nawigacji. Jestem ciekaw jak wygląda jazda z włączonymi dwoma takimi urządzeniami lub programami.

Reasumując: to może być bardzo przydatne narzędzie, pod warunkiem, że będzie miało odpowiednio dużą liczbę użytkowników, a twórcy nie zostaną głusi na wskazówki użytkowników (a raczej nie są). Im więcej osób zainstaluje na komórce program tym lepiej, pod warunkiem, że nie będzie to miejsce do szczeniackich zabaw. Mam jednak wrażenie, że jeśli będzie obowiązywał aktualny system rozliczania z “reputacji” to niewielu kierowców zechce kontynuować przygodę z programem po 6 tygodniach, a nie widzę możliwości przekonania TIR-owców do przerzucenia się z CB na komórkę… Ważnym plusem programu jest to, że działa on na większość platform, w tym w środowisku J2ME, Windows Mobile a niedługo będzie gotowa wersja na Androida, iPhone i Symbiana.

Na koniec bardzo ważne info: jeśli masz telefon z systemem Android pomóż twórcom SpeedAlarm i przetestuj aplikację na swojej komórce. W ten sposób możesz mieć swój wkład w rozwój tej społeczności, ale i w zwiększanie bezpieczeństwa.

Foto: xunil96

• Absolutny niezbędnik do przeglądania wszelkiego rodzaju umów czy ofert, to kompletny i szybki czytnik plików PDF.  A jeśli PDF to i Adobe, bo to znana firma oferująca naprawdę dobre oprogramowanie, niezależnie czy chodzi o soft na peceta czy Symbiana. Taką aplikacją jest właśnie Adobe Reader Symbian, oferujący wszystkie rozwiązania dostępne na komputer. Pozwala na przeglądanie, wyszukiwanie tekstu, obracanie stron, drukowanie i przydatne na telefonach z mniejszym wyświetlaczem zoomowanie pliku. Moim zdaniem must-have. Freeware, działa na S60 3 edycji.
• Office Suite, jak sama nazwa wskazuje służy do otwierania, przeglądania i edytowania plików z pakietu Microsoft Office oraz, Open Office. Pakiet pozwala także na pracę z plikami znanymi z Windowsa, czyli RTF czy TXT. Jest to naprawdę bardzo rozbudowana aplikacja, obsługuje 6 języków, posiada edycję hiperłączy, tabel, wykresów oraz prezentacji. Jednym zdaniem, full wypas, biuro w komórce. Jeśli Wam zależy to bez mrugnięcia okiem wydacie 50 zeta na licencję, a jeśli chcecie program tylko sprawdzić to macie taką możliwość przez 30 dni w licencji trial. Działa na Symbian S60 3 edycji.
• Pocket Database Viewer pozwala na przeglądanie większości baz danych stworzonych w standardzie ODBC (Oracle,SQL Server, Acces, Excel, MySQL). Do pobrania jako trial, chodzi na Symbian S60 2 i 3 edycji.
• Calc4M - to jest dla mnie absolutny odjazd. Kalkulator który potrafi robić rzeczy o których w życiu nie słyszałem, ale wierzę, że wielu inżynierów czy studentów polibudy zna go jak własną kieszeń. Aplikacja zaopatrzona jest w wiele przydatnych zarówno matematycznych jak i fizycznych funkcji, pozwala też przeliczać kod liczbowy na kod binarny czy szesnastkowy. Whatever … ;-)Freeware, działa na Symbian S60, S80, S90.
• ProMobiMail -prosty w obsłudze klient poczty e-mail. Najważniejszą jego cechą jest obsługa załączników i przeglądanie dołączonych do e-maila plików graficznych. Co ważne nie ściąga na telefon od razu wszystkich mejli, a jedynie ich nagłówki co w dużym stopniu oszczędza koszt transferu. Shareware, Java.
• Fring – doskonała aplikacja do komunikacji VOIP, można z niej korzystać do obsługi kont na Skype, MSN Messenger, ICQ, Google Talk, Twitter, AIM oraz Yahoo. Symbian S60 3 edycji, freeware.
• mYDePeDict - słownik angielskiego i niemieckiego, nie wymaga dostępu do sieci. Licencja GNU.
• FExplorer – czyli remedium na zapchany telefon i miliardy porozrzucanych w bezładzie plików. Pozwala w zasadzie na zrobienie wszystkiego co chcemy z naszymi komórkowymi plikami. Freeware, Symbian S60 drugiej i trzeciej edycji.
• AllFinder: Quick Lookup - znakomite uzupełnienie do wymienionego wyżej FExplorer. Pozwala na wyszukiwanie plików w pamięci telefonu. Symbian S60, 3 edycja. Trial.

Na pewno do tej grupy programów można znaleźć po kilkanaście zamienników, także tych w wersji freeware, ale ich jakość bywa różna. Wychodzę z założenia, że jak ktoś już pracuje swoją komórką to nie będzie żałował kilku dolarów na dobry produkt. Zdaję sobie też sprawę, że to czy dany produkt jest uważany za biurowy czy nie jest kwestią indywidualną, dlatego darowałem sobie różnego rodzaju organizery czy aplikacje związane z bezpieczeństwem (kodami i hasłami). Bezpieczeństwo w komórce to chyba temat na oddzielny artykuł. Jak zwykle czekam na feedback od Was :)

Foto: roland

Praojcem dzisiejszego Symbiana był system EPOC brytyjskiej firmy PSION. Został stworzony z myślą o palmtopach produkcji tej firmy, a początków tego systemu można poszukiwać gdzieś pod koniec lat 90-tych. Nazwa pochodzi podobno od Electronic Piece Of Cheese (przezabawne), chociaż zważywszy na swoje umiejętności powinien nazywać się raczej EPOSh. System napisany był w C, a działał na sprzętach z procesorami Intel 8086, pracował zaś tylko na pamięci ROM.

Na początku lat 90-tych system przemienił się w coś, co w nomenklaturze geeków nazywa się EPOC32, a w latach późniejszych przeistoczyło się właśnie w Symbiana. EPOC32 był w dalszym ciągu systemem na palmtopy, miał graficzny interfejs, a obsługa przypominała podobno bardziej komputer niż telefon. To jednak jest, że się tak wyrażę, pieśnią przeszłości, bo w 1998 roku producent systemu PSION zmienił nazwę na Symbian Ltd., a tym samym stał się spółką joint venture w skład w której wchodziły ówczesne tuzy młodej jeszcze telefonii komórkowej – Ericsson, Nokia oraz Motorola.

System EPOC na palmtopie PSION

Pierwszym telefonem zaopatrzonym w system Symbian była bajerancka jak na te czasy Nokia 9210 Communicator. Ważną informacją jest fakt, że system obsługiwał technologię Bluetooth, wtedy też jeszcze młodziutką zresztą. Jak łatwo się domyśleć, interfejs projektowany był z myślą o urządzeniach łączących w sobie cechy telefonu i PDA. Przez długi okres czasu był to główny kierunek rozwoju systemu.

Prawdziwy wypas dla użytkowników tego OeSu nadchodzi wraz z rokiem 2001 i telefonem Nokia 7650 – pierwszego modelu fińskiego producenta wyposażonego w aparat fotograficzny. W końcu Symbian pokazuje na co go stać – telefon ten nie tylko robi zdjęcia, ale także obsługuje e-maile oraz MMS (niektóre telefony nie potrafią robić tego do dzisiaj… ;-), obsługuje GPRS, ma także obsługę Java oraz wsparcie dla EPOC. Od tego telefonu zaczyna się tak naprawdę seria S60, dzięki której można było wycisnąć z pierwszych smartfonów naprawdę bardzo, bardzo dużo. Prosty w odbiorze interfejs sprawił, że obsługa tych telefonów jest prawdziwą przyjemnością. Warto przy tym dodać, że UI w pewnym momencie został rozdzielony, dlatego interfejsy Nokii i Ericssona tak się od siebie różniły, mimo tej samej platformy.

W 2004 roku firma PSION pozbyła się swoich udziałów w firmie Symbian, co w zasadzie nie wpłynęło w żaden sposób na jego rozwój. No, chyba, że pozytywnie. W tym samym roku pojawia się pierwszy robak na telefony z tym systemem – Cabir. Co ważne, rozprzestrzeniał się on za pomocą Bluetooth, a dopiero jego następca Mabir wykorzystywał do tego celu wiadomości MMS.

W tym samym roku pojawia się nowa wersja Symbiana – 8.0 i warto przy tym dodać, że oznaczało to wsparcie dla 3G, OpenGL, a później także i możliwość kręcenia filmów w jakości zbliżonej do VHS. Na przełomie 2004 i 2005 do życia powołana została wersja 9.0, która zaczęła obsługiwać między innymi Bluetooth 2.0. Kolejne wersje to kolejne ulepszenia takie jak: obsługa języka wietnamskiego (wypas), wsparcie Wi-Fi, wersja 9.4 przyśpieszyła uruchamianie programów o 75%, a 9.5 umie obsługiwać mobilną cyfrową telewizję.

Co tu dużo mówić, Symbian to mistrzostwo świata jeżeli chodzi o UI i możliwości użytkowe. Niestety, bardzo szybko się starzeje co widać już na tle nowszych telefonów i młodszych systemów. Mimo wszystko, to chyba wciąż numer jeden na świecie!

Źródło i Foto: Wikipedia

Z poziomu przeglądarki mobilnej możemy skorzystać z funkcji Szukacz. Tutaj nie ma zaskoczeń – wybieramy miasto, linię, kierunek i przystanek, a naszym oczom okazuje się rozpisany plan jazdy. Proste, ale za każdym razem gdy wybieramy kolejne opcje (miasto, linia, kierunek itd.) strona robi reload, a to ponad 30 kB informacji za każdym razem. Można by to załatwić umieszczając wszystkie pola wyboru na jednej stronie.

Jeśli chcemy ściągnąć program na Javę, musimy najpierw wybrać jedno z 12 miast oraz linie, które nas interesują – dobre rozwiązanie które pozwala zaoszczędzić miejsce (ale czy ktoś się jeszcze tym martwi?). Aplikację wgrywamy na komórkę i w zasadzie już możemy z niej korzystać. Wybieramy linię, kierunek, przystanek i godzinę. Proste do bólu, więc swoją rolę spełnia bardzo dobrze. Do czasu kiedy zechcemy sprawdzić rozkład jazdy linii, której nie wgraliśmy na telefon – wtedy pozostaje odwiedzenie strony www.

Kolejną taką aplikacją jest Ginger. Na początku spotyka mnie rozczarowanie – do wybory mamy program zawierający rozkłady tylko 4 polskich miast: Białegostoku, Poznania, Tychów i Wrocławia. Pod tym względem słabo! Nie jest to jak podejrzewam wina twórców programu, bo Ci spisali się raczej dobrze. Wystarczy spojrzeć na ilość wersji programu – mamy więc program Ginger (dla większości użytkowników), Ginger Blue (dla osób źle widzących i niewidomych – super!), Ginger Uni (stabilna wersja programu, bez polskich znaków językowych) a także 3 programy dla Nokii 6310i. Oczywiście program działa nie większości platform i modeli telefonów.

Po wybraniu interesującej nas wersji pobieramy program na komórkę lub PC. Po uruchomieniu, aplikacja od razu pyta nas o linę, którą chcemy sprawdzić. Następnie wybieramy kierunek i przystanek. Ginger podpowiada nam też potencjalne przesiadki – niestety nie wiem czy dobrze, bo słabo znam rozkład przystanków w Białymstoku ;) Rozkładu jazdy nie sprawdzimy niestety z poziomu strony www aplikacji, co nie jest jakimś strasznym utrudnieniem. Znajdziemy za to na stronie Gingera FAQ, które powinno zadowolić największego malkontenta.

Ostatnią dziś aplikacją jaką znalazłem jest Autobuser.pl, strona i program działający na telefony z systemem Android. Niestety nie będzie mi więc dane zrobić testu aplikacji, dlatego musicie się zadowolić filmem, jaki udostępnili nam twórcy Autobusera. Trzeba przy tym napisać, że jest to program poświęcony tylko rozkładowi jazdy Warszawy. Jeśli jednak jesteście mieszkańcami stolicy, a nie macie telefonu z Androidem, także możecie skorzystać z wyszukiwarki połączeń Autobuser.

Oczywiście, jeśli znacie jakieś inne tego typu programy, dajcie znać. Z chęcią je przetestuje, a twórców obsmaruję na łamach Jestem Mobilny ;)
Foto: konr4d

Program działa w środowisku Java i zajmuje jakieś 150 KB. To w zasadzie takie telefoniczne all-in-one, bo zawiera wszystkie funkcje, jakie powinien posiadać każdy smartphone. Na pokładzie znajdziemy więc wsparcie dla takich aplikacji mobilnych jak:

• Windows Live Messenger
• Facebook
• TweetLite (mobilny Tweeter)
• Czytnik RSS
• Dostęp do serwisów informacyjnych (sport, pogoda, plotki)
• Wiadomości z giełdy

Na razie technologia ta działa w RPA, a w ogóle skierowana jest dla krajów rozwijających się. Kiedy Polska przestała się do nich zaliczać nie zauważyłem, bo polskiej wersji programu nie ma. Osobiście bardzo bym się z niej ucieszył, chociażby z powodu oszczędności czasu jakie oferuje.

Źródło: engadgetmobile.com

Foto: nazreth

O przydatności tego typu programów nie będę się wypowiadał, bo część z Was zna chyba ten ból, gdy chce sprawdzić rozkład jazdy, a ten jest zniszczony przez lokalnych przygłupów. Mmpk.info jest programem łatwym w obsłudze, a co najważniejsze, jego baza jest aktualna, więc może być pełnowartościowych zastępstwem tradycyjnych rozkładów.

Aby zacząć z niego skorzystać wystarczy za pomocą swojego telefonu wejść na stronę Mmpk.info i ściągnąć jedną z wersji aplikacji. Jedną jest wersją na wszystkie rozkłady jazdy danego miasta, a druga wersją z wybranymi liniami. Później wybieramy wersję aplikacji – Pro i Light. Po wybraniu opcji, program ściągnie się nam na telefon. I to w zasadzie wszystko, można już korzystać  jego wielu funkcji. Oto najważniejsze składniki programu:

• Całościowy rozkład na linie tramwajowe i autobusowe (i chyba trolejbusowe też :)
• Rozkłady jazdy konkretnego przystanku
• Wyświetlanie jednego, wybranego rozkładu jazdy z wybranego przystanku
• Wyszukiwanie połączeń między wybranymi przystankami

Program działa na większości modelów telefonów obsługujących Java. Programu oczywiście, ściągać nie musicie, możecie skorzystać przecież z wyszukiwarki jaka znajduje się na mobilnej stronie. Jedynym chyba zastrzeżeń jest brak auto uzupełniania. Za to program to coś naprawdę fajnego :-) Jeśli aktualizacje będą częste to będzie naprawdę bardzo dobrze!

Foto: gradient