Casio, Compaq, HP i Symbol – właśnie na tych maszynach chodziły pierwsze, mobilne okienka. Co bardzo ciekawe, model Compaq H3600 który widzicie poniżej na zdjęciu jest pierwszym modelem wyprodukowanym przez … HTC! Tajwańska firma była wtedy wykonawcą urządzenia. Teraz cieszcie oczy tym antycznym widokiem:

Warto wspomnieć o tym, że wszystkie te modele obsługiwały pliki mp3,  odtwarzały wideo, miały nawigację GPS, opcję copy/paste, pełne wsparcie HTML, a dzięki ich pomocy możliwa była edycja plików z pakietu Microsoft Office. W tym samym czasie Apple wydawało właśnie pierwszego iPoda z ekran obsługujący skalę szarości.

Microsoft stworzył wtedy naprawdę dobry system operacyjny, ale to Apple najlepiej wykorzystało ostatnią dekadę. Dziś, przynajmniej w Stanach  nikt nie ma wątpliwości który z producentów nosi koronę :)

SpeedAlarm to aplikacja na komórkę, która z założenia ma zastępować CB radio. Cóż, wyzwanie to duże, bo użytkownicy takiego radia to dobrze zorganizowana społeczność i próba zbudowania podobnej w oparciu o komórki jest może czymś ryzykownym. Sam program jest jednak na tyle ciekawy, że chyba warto spróbować. Oto najważniejsze funkcje programu:

• Pobranie i korzystanie z wielu funkcji aplikacji jest warunkowo darmowe :-) Jednak z czasem (6 tygodni), wiele z opcji może zniknąć, a zależy to od poziomu zaufania do Twojej osoby. Speed Alarm stawia bowiem na tworzenie społeczności kierowców. Jeśli więc aktywnie będziesz uczestniczył w jej tworzeniu to dostęp do wszystkich funkcji będzie darmowy, ale po kolei…
• Co trzeba więc robić, aby być częścią takiej społeczności? Po pierwsze, trzeba zainstalować program na swojej komórce. Po drugie, korzystać z niego podczas podróży i aktywnie informować resztę społeczności o różnego rodzaju przeszkodach lub wydarzeniach na drodze. Jeśli więc przejechałeś właśnie obok sterczących w krzakach policjantów na ruchliwej trasie to koniecznie daj o tym znać innym kierowcom, którzy korzystają ze Speed Alarmu. Korzystając z programu, ale i dodając takie wydarzenia (co nie jest koniecznością!) rośnie Twój poziom zaufania, a dzięki temu możesz używać aplikacji za darmo. Na początku każdy nowy użytkownik ma 0% zaufania, ale każdy dzień jazdy to + 2%. Za darmo z programu można korzystać przez 6 tygodniu, po tym okresie program sprawdzi poziom Twojego zaufania. Jeśli będzie większy niż 50% – to używasz aplikacji za free. Jeśli będzie odwrotnie – za opcje będziesz musiał płacić.
• Program korzysta z nadajnika GPS, tak więc Twój telefon powinien go mieć na pokładzie, ale jeśli nie ma, to może używać osobnego urządzenia kompatybilnego z Twoją komórką.
• Program będzie ostrzegał Cię przed takimi sprzętami jak: fotoradar, przenośny fotoradar, atrapa fotoradaru, podpowie Ci też, gdzie są  “suszarki”, gdzie zdarzył się wypadek, przypomni Ci o zbliżającym się przejeździe kolejowym, zakręcie i innych chwilowych utrudnieniach w ruchu.
• Do ostrzegania służy dźwięk i widoczny, czytelny monit na wyświetlaczu. Na bieżąco pokazuje nam odległość od zbliżającego się fotoradaru (czy innej przeszkodzie), a także naszą prędkość. Jeśli napotkaliśmy radar w miejscu o którym jeszcze nikt nie poinformował, to w stosunkowo prosty sposób można takie miejsce oznaczyć dosłownie kilkoma przyciskami. Główny ekran aplikacji pokazuje nam także ilość znajomych znajdujących się w pobliżu naszej trasy – to może być całkiem pomocne. Wiesz dzięki temu kto jedzie w Twojej okolicy, widzisz także gdy ktoś z nich zgłasza jakąś przeszkodę lub zagrożenie. Możesz się z nimi także komunikować za pomocą wiadomości, a nawet ustawiać sobie opis widoczny tylko dla nich.

Tyle o podstawowych funkcjach. Program ma jednak kilka wad. Na pewno niedoskonały jest system przeliczania “zaufania”. No, chyba, że jeździsz TIR-em i jesteś w drodze przez 20 dni w miesiącu – wtedy nawet nie wysyłając żadnych zgłoszeń rośnie Twoja reputacja i możesz z programu korzystać za darmo. Jeśli jednak jeździsz rzadziej na dłuższe trasy, będziesz prawie na pewno stratny bo dostajesz -1% za każdy dzień przerwy w korzystaniu z programu. Sam SpeedAlarm nam to wylicza: wystarczy korzystać ze SpeedAlarm co 2 dni, żeby zaufanie rosło i co 3 dni, żeby nie spadało. Takie wymagania sprawiają, że nie każdy kierowca będzie mógł korzystać z programu, a przynajmniej nie będzie mógł tego robić za darmo. To chyba właśnie na nich, twórcy aplikacji zamierzają zarabiać?

Co z transmisją danych? Jak zapewniają twórcy, program jest bardzo ekonomiczny w tej kwestii. Pobiera około 100 kB na 300 km, co przy obecnych cenach za megabajt jest naprawdę małą ilością. Oznacza to, że przejeżdżając Polskę ze wschodu na zachód zapłacimy za ponad 200 kB, podobnie gdybyśmy jechali z Gdyni do Zakopanego. Tak więc, naprawdę nie jest źle.Fajnie by było, gdyby program był kompatybilny z bazą danych jednej z nawigacji. Jestem ciekaw jak wygląda jazda z włączonymi dwoma takimi urządzeniami lub programami.

Reasumując: to może być bardzo przydatne narzędzie, pod warunkiem, że będzie miało odpowiednio dużą liczbę użytkowników, a twórcy nie zostaną głusi na wskazówki użytkowników (a raczej nie są). Im więcej osób zainstaluje na komórce program tym lepiej, pod warunkiem, że nie będzie to miejsce do szczeniackich zabaw. Mam jednak wrażenie, że jeśli będzie obowiązywał aktualny system rozliczania z “reputacji” to niewielu kierowców zechce kontynuować przygodę z programem po 6 tygodniach, a nie widzę możliwości przekonania TIR-owców do przerzucenia się z CB na komórkę… Ważnym plusem programu jest to, że działa on na większość platform, w tym w środowisku J2ME, Windows Mobile a niedługo będzie gotowa wersja na Androida, iPhone i Symbiana.

Na koniec bardzo ważne info: jeśli masz telefon z systemem Android pomóż twórcom SpeedAlarm i przetestuj aplikację na swojej komórce. W ten sposób możesz mieć swój wkład w rozwój tej społeczności, ale i w zwiększanie bezpieczeństwa.

Foto: xunil96

Na razie jest dostępna tylko na Androida i to w wersji 2.0, a takowy posiada tylko nazywana nowym iPhone Killerem (który to już z kolei?) Motorola Droid. Aplikacja mobilna dostępna jest na razie tylko w Stanach Zjednoczonych. Azja, Europa i cała reszta świata może na razie tylko się ślinić, a ludzie, którzy kilka dni temu wykupili abonament w Naviexpert lub innym nawigatorze mogą sobie teraz pluć w brodę. Tzn. o ile aplikacja Google Maps Navigation jest naprawdę tak dobra jak można by przypuszczać. Na deser kilka filmów o programie:

Jak wrażenia? Jest chyba nieźle? :)

Źródło: Intomobile

W praktyce wygląda to tak: spoglądając przez swoją komórkową kamerę będziemy mogli zobaczyć nałożone na dane miejsca informacje. Na przykład zobaczymy drogowskaz, który zaprowadzi nas do muzeum, lub pobliskiej knajpy. Aby było ciekawiej, informacja ta może być w formie trójwymiarowej animacji – prawdopodobnie więc, bar ze stripteasem oznaczony będzie animacją tańczącej pani, zupełnie jak w Duke Nukem 3D.

Takie nakładanie informacji warstwami może być bardzo przydatne, nie tylko do sztubackiej zabawy i reklamowania knajp z gołymi damami. Można je zastosować w wielu dziedzinach życia: medycynie, szkolnictwie, turystyce czy w wojsku. Tak naprawdę oznaczyć w ten sposób można chyba wszystko, ale na razie potrzebny jest do tego telefon z Androidem na pokładzie. Ponieważ jednak programy takie jak Layar używają technologii OpenGL, GPS oraz wbudowanego kompasu już niedługo ukarze się wersja na iPhone3G. Oczywiście ;) Podobną aplikacją jest japońska Sekai Camera o której już kiedyś pisałem.

Oto film, który unaoczni Wam jak to wygląda .. Jest niestety trochę podłej jakości …

Oto i inny przykład wykorzystania Layar

Źródło: layar.com

Aby skorzystać z wiedzy zawartej w portalu wystarczy wejść na mobilną stronę Ad24 , wpisać miasto i ulicę lub współrzędne z GPS. Następnie zawęzić pole poszukiwań do odpowiedniej odległości w kilometrach i przejrzeć wyniki. A tych jest całkiem sporo, co mnie pozytywnie zaskoczyło.

Co zrobić aby dodać swoją lokalizację? Wystarczy znać jej dokładny adres, lub zaznaczyć go na mapce (w wersji mobilnej nie dostępna – chyba, że przeglądamy stronę w wersji HTML). Później opisać i dodać do jednej z wielu kategorii (bardzo dobrze oznaczone). Później możemy dodawać zdjęcia i inne szczegóły. Wpis jest darmowy, tylko trzeba się wcześniej zarejestrować.

Ogólnie, bardzo fajna strona, szkoda tylko, że jej mobilna wersja jest ograniczona do samej wyszukiwarki. Dla kogoś z lepszy telefonem nie jest to oczywiście żaden problem. Jednym słowem, stronka funkcjonalna i bardzo przydatna. Co najważniejsze, bardzo łatwa i prosta w obsłudze przez telefon komórkowy – żeby znaleźć to czego szukamy wystarczy wykonać dosłownie 2 kroki- wpisać miasto i ulicę oraz określić promień w jakim strona wyszuka potrzebne nam lokalizacje.

Źródło: www.ad24.pl
Foto: ilco

• Nokia 7110 – pierwszy telefon z przeglądarką WAP. Chociaż nie wygląda na coś nowatorskiego :) Oprócz tego zaopatrzony był w IRDA.
• Benefon Esc! – ważny z jednego powodu: w tym modelu zintegrowano bowiem funkcję komórki z lokalizatorem GPS. W 2000 roku nie było to bowiem takie znów oczywiste.
• Samsung SPH-M100 Uproar – może i wygląda jak zapalniczka, ale jest to pierwszy telefon, który był zdolny do odtwarzania muzyki w formacie MP3 (64 MB pamięci!). Pod tym względem wyjątkowy.
• Nokia 3210 – jeden z najpopularniejszych modeli Nokii. W dodatku jeden z pierwszych, który obciachową już antenę miał wbudowaną w środku obudowy. Miał też  słownik T9, a na całym świecie sprzedano aż 160 milionów sztuk tego modelu – wynik naprawdę imponujący.
• Nokia 3310 – jak dla mnie, niekwestionowana królowa wśród telefonów. Jest mała, poręczna, prosta w obsłudze i w zasadzie niezniszczalna podczas normalnego użytkowania. Moim skromnym zdaniem, telefon stulecia :) Na pewno dla wielu z Was pierwszy telefon jaki mieliście. Dla mnie też!
• Nokia 5510 – 64 MB pamięci, co wciąż nie było znów takie oczywiste w 2001 roku. Popularny ze względu na pełną klawiaturę QWERTY, co było bardzo nowatorskie jak na tamte czasy.
• Ericsson T39 – kolejny telefon, który wygląda jak komunikator ze Star Treka, a mimo to ma w sobie coś co pozwoliło znaleźć mu się w dzisiejszym tekście: technologię Bluetooth!
• Ericsson T68 – pierwszy telefon, który miał funkcję wysyłania i odbierania wiadomości MMS. Aparatu wbudowanego wprawdzie nie miał, ale można było sobie dokupić do niego zewnętrzny moduł :)
• Nokia 3510(i) – pierwsza Nokia z kolorowym wyświetlaczem, jednocześnie pierwszy szerzej znany model z dostępem do łączności GPRS.
• Nokia 7650 – a to z kolei pierwsza Nokia z wbudowaną kamerą, ponadto gwiazda filmu Raport Mniejszości ;) Bajerancka.
• Sony Ericsson P800 – połączenie telefonu i PDA. Czyli, jednym słowem smartphone w dodatku z ekranem dotykowym i 128 MB pamięci. LOL.
• Sanyo SCP-5300 – pierwszy telefon z wbudowaną kamerą. Zdjęcia nią zrobione miały oczywiście fatalną jakość, ale telefon był na zachodzie i w Azji bardzo popularny. W Polsce chyba go nie uświadczymy.
• Nokia 1100 – bardzo popularny telefon, świetny design. Ostatnio stała się głośno o nim, z powodu w jaki został przerobiony przez pewnych pomysłowych złodziei…
• Nokia N-Gage – połączenie telefonu i Game Boya. Model ten nie odniósł zbyt wielu sukcesów komercyjnych, ale chociaż wyglądał nieźle ;-)
• PalmOne Treo 600 – to jest to! 4 dni bez ładowania, połączenie telefonu, PDA oraz aparatu fotograficznego sprawiło, że smartphone ten stał się przebojem, szczególnie na rynku biznesowym. Dziś klasyk, szczególnie w Stanach Zjednoczonych.
• BlackBerry Quark 6210 – kolejna biznesowa kosa, pierwszy telefon z systemem RIM.
• BlackBerry 7210 – to samo co wyżej, tylko że z kolorowym wyświetlaczem.
• Nokia 7600 – pierwszy telefon Nokii 3G. Piątka z plusem za futurystyczny design. Tylko jak z tego korzystać? Wygląda na oporny model jeśli idzie o współpracę …

OK! Na dziś to wszystko, zatrzymujemy się gdzieś na końcówce roku 2003. Następne modele które Wam pokaże na pewno będą już dużo bardziej współczesne i coraz bardziej będą przypominały te, których używamy i dzisiaj.

Źródło: webdesignerdepot.com, wikipedia

Foto:flattop341

Zacznijmy może od samej teorii – serwis ma być platformą pomagającą różnym ludziom, będącym w podobnej lokalizacji geograficznej, kontaktować się ze sobą i przesyłać różnego rodzaju zawiadomienia. W praktyce wygląda to np. tak – przypuśćmy, że w Twojej okolicy odbywa się świetny koncert, a Ty chciałbyś powiadomić o nim swoich znajomych. Nie musisz wysyłać do każdego z nich SMS-a czy pisać mejla. Twoja wiadomość, wysłana za pośrednictwem LocoMe dotrze tylko do osób potencjalnie zainteresowanych wydarzeniem o którym chcesz poinformować. To Ty ustalasz zasięg wysyłanej informacji (powiedzmy w promieniu 5 km) oraz jej typ (koncert, dobry film w kinie itp.). Twoje zawiadomienie dotrze tylko do osób potencjalnie zainteresowanych – czyi takich, które znajdują się w obszarze jaki wybrałeś, a także tych, którzy w swoim profilu zaznaczyli, że chcą być informowani o takich imprezach.

Czyli jeśli chcesz zaprosić kilkanaście znajomych osób na lodowisko, które działa na Twoim osiedlu – to zaproszenie od Ciebie dostaną tylko osoby, które mieszkają lub są w pobliżu, a w dodatku uwielbiają jazdę po lodzie. To taki SMS kontekstowy – dociera tylko do osób potencjalnie zainteresowanych.

Uwaga! Twoi znajomi znajdują się w pobliżu monopolowego!

Jest też druga strona tego przedsięwzięcia, bardziej komercyjna. Jeśli jesteś np. właścicielem sklepu monopolowego i masz bardzo ciekawą promocję – też możesz się nią pochwalić. Wysyłasz informację do wszystkich osób, które wcześniej wyraziły zgodę na otrzymywanie takiego typu zawiadomień. Dzięki temu tą wiadomość dostaną np. wszyscy studenci z Twojej dzielnicy, ale nie dotrze ona do osoby, która wcześniej zastrzegła sobie, że nie chce dostawać takich informacji.

To właśnie niepokoi mnie w całym tym pomyśle najbardziej. Oczami wyobraźni widzę już mój profil wypełniony po brzegi informacjami o promocji na mięso wieprzowe w sklepie na mojej ulicy. Zupełnie jak w darmowych skrzynkach pocztowych.

To tylko wycinek tego co oferuje nam LocoMe i muszę powiedzieć, że pomysł bardzo mi się podoba. Jedyne czego się boję, to właśnie fakt tego, że aplikacja ta zamieni się w kolejny kanał do przesyłania SPAMu. Na 2 wiadomości które będą mnie interesowały dostanę pewnie 10, które zupełnie mnie nie zainteresują. Jednak z ostateczną oceną trzeba jeszcze trochę poczekać, wszystko przecież zależy od tego, kto będzie użytkownikiem aplikacji. Na razie jest ich raczej mało, a co za tym idzie funkcjonalność też jeszcze nie jest imponująca.

Acha, jest też bardzo duża wada w tym wszystkim: na razie, aplikacja w wersji mobilnej jest dostępna tylko na nieliczne telefony. Mi pozostaje na razie korzystanie z niej za pomocą mobilnej strony, a szkoda…

Foto: KimPouss

Warto też nadmienić, że nie jest to pierwszy tego typu system, a jego innowacyjność polega na tym, że będzie mógł z niego skorzystać praktycznie każdy przy użyciu dostępnych narzędzi. Znane już systemy lokalizacji w budynku były wykorzystywane przez rożnego rodzaju specjalistów, np. strażaków podczas akcji ratunkowych.

Źródło: newscientist.com

Foto: stylesr1

Niektóre z satelit, dzięki którym na Ziemi możliwa jest nawigacja za pomocą GPS są już tak stare, że mogą wkrótce po prostu spaść na ziemię! Brzmi to nieprawdopodobnie, ale w przyszłym roku może naprawdę dojść do poważnej awarii. Wszystko przez brak funduszy na ich wymianę. Taki scenariusz oznacza poważny kryzys także dla zwykłych użytkowników telefonów komórkowych, ponieważ to właśnie oni często niewiedząc nawet o tym, korzystają z dobrodziejstw GPS. Większość programów opartych na geolokalizacji korzysta z tych właśnie satelit – wystarczy wspomnieć aplikacje Google Maps.

Czarny scenariusz jest prawdopodobny, ale raczej do niego nie dojdzie. Nie możliwe jest, aby pozwoliły na to osoby najbardziej za system odpowiedzialne. GPS jest dla nich zbyt potrzebny. Dodatkowo, jego upadek mógłby pomóc europejskiej konkurencji, w postaci satelity Galileo, a także pozwolić Indiom,  Chinom czy Rosji na zdobycie przewagi w tej dziedzinie. Wszystkie te kraje mają bowiem swoje własne systemy lokalizacji podobne do GPS.

Źródło: guardian.co.uk

Foto: rsvstks

• Google Maps. Jeśli lubisz podróżować, lub jeśli po prostu masz kłopot z orientacją. Bardzo przydatne gdy znajdziemy się pośrodku obcego miasta nie znając danego języka. Wersja na komórki, podobnie jak ta komputerowa pozwala na oglądnie map zarówno w wersji mapy jak i zdjęć satelitarnych, dzięki czemu każdy może poczuć się jak prawdziwy szpieg. Oczywiście, pod warunkiem, że jest szpiegiem, którego nie przerażają rachunki za telefon – Google Maps potrzebuje do uruchomienia kilkaset kilobajtów. Zadowalające zbliżenie jakiegoś miejsca na mapie satelitarnej to jakieś 500 KB. Dla prepaidowców może to być całkiem sporo. Program oferuje nam także usługę, która pozwoli określić nasze położenie, nawet bez systemu GPS! Jak to możliwe? Otóż Google nie korzysta z geolokalizacji, ale z informacji jakie zdobywa z najbliższego Tobie nadajnika sygnału operatora. Program posiada także możliwość zobaczenia trasy jazdy samochodem, lub pomoże nam trafić do najbliższej restauracji. www.google.com/gmm

• Opera Mini – Chyba najbardziej popularna przeglądarka internetowa na komórki. Dzięki systemowi Small Screen Rendering pokazuje strony internetowe specjalnie dostosowane do Twojego wyświetlacza. Operę można zainstalować albo bezpośrednio z komórki, albo ściągnąć ją najpierw na dysk twardy komputera, a następnie dzięki kablowi “zrzucić” na komórkę. www.opera.com/mini/

• Mobile Gadu Gadu. Cóż, można wiele mówić o użyteczności tego programu. Pewnie większość z Was zna go – jeśli nie ze swojej komórki to na pewno z komputera. Warto jednak powiedzieć, że darmowych alternatyw do GG jest sporo… Pisaliśmy już o tym. Wniosek: szukajcie a znajdziecie :)

• Gry! Nad tym punktem także nie trzeba się rozpisywać. Wystarczy wspomnieć, że na swojej komórce możecie zagrać w np. Mortal Kombat - jeśli potraficie zrobić 8 hit combo, wiecie o czym mowa! W zasadzie większość komputerowych hitów można dostać już na swój telefon komórkowy – chociażby Age Of Empires

Źródło: własne

Foto: svilen001